فیوتاک: فصل دوم اپیزود نوزدهم

جاری‌سازی هوش مصنوعی

گفتگوی ارغوان میرشکار، پژوهشگر نوآوری، با کاوه یزدی‌فر، موسس و مدیرعامل کوالیا، درباره جاری‌سازی هوش مصنوعی در سازمان

گفتگوی ارغوان میرشکار، پژوهشگر نوآوری، با کاوه یزدی‌فر، موسس و مدیرعامل کوالیا، درباره جاری‌سازی هوش مصنوعی در سازمان

معرفی

این گفتگو با حمایت ویژه دبیرخانه برنامه ملی آینده نگاری علم و فناوری ایران و همراهی مجموعه ویکست و انجمن مدیریت فناوری و نوآوری ایران و با تهیه‌کنندگی صابر خسروی تهیه و تولید شده است.

علاوه بر نسخه صوتی، می‌توانید نسخه تصویری این گفتگو را نیز در یوتیوب و آپارات بشنوید.

ویدئو
پادکست
متن گفتگو

ارغوان میرشکار: سلام، من ارغوان میرشکار هستم اینجا فیوچر تاک ما راجع به فناوری و آینده صحبت می‌کنیم امروز مهمون برناممون کاوه یزدی‌فر عزیز طراح تغییر در سازمانهاست کاو جان خیلی خوش اومدید

کاوه یزدی‌فر: خیلی ممنون منم سلام عرض می‌کنم و خوشحالم که امروز با شما هستم امیدوارم که صحبت جذاب و مفیدی دربیاد

ارغوان میرشکار: مرسی که دعوتمون قبول کردی کا جان تو استپ اول بهمون میگی اصلا طراح تغییر در سازمان یعنی چی

کاوه یزدی‌فر: راستش هر بار که این سوالو می‌پرسن که مثلاً تایتل شغلی چیه یا چیکار می‌کنی من دچار مشکل میشم و هر دفعه فکر می‌کنم واقعاً چه اسمی میشه براش گذاشت مسئله اینه که در دنیای جدید با ظهور همه این تکنولوژی‌هایی که بحث این برنامه هم هست ماها نیاز به یه کمی بازتر نگاه کردن به حرفه‌ها داریم کاری که ما می‌کنیم م در واقع اینه که مسئله حل می‌کنیم دیگه باید بگم که حلال مسئله در سازمان‌ها یا بگیم دکتر سازمانی کاری که ما می‌کنیم اینه که سعی بکنیم بفهمیم یه ناراحتی یه دردی در سازمان از کجا داره نشئت می‌گیره وقتی که خیلی میکای و [عبارت نامفهوم در زیرنویس] و بعدش برای حل شدنش برنامه‌ریزی بکنیم حالا یا توسط خودمون به صورت سطحی حل میشه یا باید بره عمیق‌تر توی پروژه‌های تخصصی با تیمهای تخصصی حل بشه

ارغوان میرشکار: یعنی اول سازمانو رصد می‌کنی می‌بینی که نقاط ضعف و قوتش کجاست و چه چالش‌هایی داره و بر حسب این چالش‌ها یه سری راه حل‌هایی و دیزاین می‌کنید در واقع

کاوه یزدی‌فر: همین طوره ولی حالا ما خیلی به جای نقاط قوت و ضعف می‌گیم کیپ بلیتی یا ظرفیت ما میریم اون آمادگی و توانمندی سازمان می‌فهمیم و طبعاً از یک نقطه فعلی به یک نقطه مطلوبی این تغییرا باید اتفاق بیفته که بعد اونا تعریف بشن و مسیرش م انتخاب یا به قول شما طراحی بشه

ارغوان میرشکار: خیلی هم عالی حالا برای این تغییرات توی سازمان‌ها سازمانها چه وضعیتی الان تو دارن سمت چه تغییراتی میرن با توجه به تغییرات فناوری خیلی گسترده‌ای هم که داریم می‌بینیم

کاوه یزدی‌فر: اه خب ببین موضوع امروز ما یه موضوع بین رشته‌ای و وقتی می‌خوایم جواب اینگونه سؤ رو بدیم از یه سمت با سازمان به مسابح مجموعهی از واحدها و فرآیندها سرکار داریم و از سمت دیگه با سازمان به مسابح یک نمونهای از روانشناسی اجتماعی یعنی یک جمعی که در رابطه با همدیگه دقیقاً در ارتباطن و دارن یه مفاهیم جمعی رو خلق می‌کنن مثل مقاومت جمعی مخالفت تنوع حافظه جمعی همچین صفت‌های که به جمع میشه تعمیم داده بشه سوالی که شما پرسیدین در مورد اینکه الان وضعیت سازمانها چطوره خب خیلی کلی بخوام جواب بدم الان در دوره‌ای هستیم اینکه بعضیا می‌گن خوشبختانه بعضیا می‌گن متأسفانه به نظر من اون چیزی که داره اتفاق میفته به هر حال چیزیه که میشه

کاوه یزدی‌فر: خوشبختانه قلم دادش کرد اگرچه ظاهرش تخ و داره اتفاق میفته از زمانی که حالا کوید م انتشارش اتفاق افتاد یا حتی قبلترش زمانی که اون بحرانهای مالی اتفاق افتاد شما می‌بینین که حرکتها و رفتارهای سازمان‌ها خیلی در مقابله با یک سری فشار و عدم قطعیت و پیچیدگی‌هایی که دیگه جلوش کم آوردن این کم آوردنه مثل یه ورزشکاری که دیگه به یه نقطه‌ای رسیده که دیگه نمی‌تونه بدوئه دچار یه ایده جدید یک طرز تفکر جدید که بتونه رکورد خودشو بیشتر بکنه بنابراین الان سازمان‌ها تغییر براشون تبدیل شده به یک فرایند روزمره نه یک پروژه تغییر فرق پروژه با فرایند اینه که پروژه یه شروع و پایان مشخصی داره و دیگه اون ساز وکاری که داره اونو انجام میده رسمیت تو سازمان نداره تموم میشه میره یه پروژه دیگه با یه تیم دیگه

کاوه یزدی‌فر: یا همون تیم ولی به صورت فرایند شما انگار یه واحدی دارین که یا واحدهایی دارین که دارن به تغییر به صورت تخصصی فکر می‌کنن یا اینکه از بالای سازمان که خیلی خوبه که اون نگرش و جهتگیری رو بده قسمت مهمی از جلسات مدیران ارشد موضوع تغییره این اون اتفاقی که الان داره میفته اگه سوالتون در مورد این باشه که تغییر در چه جهت‌های عمدش تغییر در حوزه انسانیه چگونه از فرار آدم‌ها از گردش بیش از حد آدمها از س زان جلوگیری بکنیم چگونه انگیزه آدما رو بالا ببریم چگونه برند کارفرمایی بهتری داشته باشیم چگونه بتونیم تصویرهای بدی که ازم منتشر شده رو مدیریت بحران بکنیم و و مسائلی از این جنس که تو لایه‌های پایینتر برمیگرده به سبک زندگی کاری سبک زندگی کاری اار

ارغوان میرشکار: جالبیه ما الان چیزی که من برداشت کردم از صحبتات اولین شاید کلید واژه این باشه که ما نیاز به یک مدل ذهنی تغییر داریم که بتونیم مدام توی فرآیند تغییر باشیم هم توی سازمان هم و توی انسان‌ها زندگی انسان‌ها به صورت فردی حالا ما توی سازمان چطوری می‌تونیم با توجه به این تغییراتی که پیش اومده خودمونو این مدل ذهنیه رو بسازیم و هم بتونیم آدمای توی سازمانم با خودمون همراه کنیم تو این مسیر تغییر

کاوه یزدی‌فر: بازم قشنگ یک سؤال فلسفیه که شاید سالیانه که انسانها دارن بهش فکر می‌کنن چگونه مدل ذهنی تغییر در سازمان به وجود میآید چگونه افراد رو با تغییر همراه بکنیم باز در حد ب اضاعت وقت اگه بخوام یه کمی بازش بکنم که تو سالهای بعدی بیشتر داخلش بریم تغییر یه بعد بیرونی داره یه بعد ذهنی داره در دنیای بیرون شما هیچ وقت نمی‌بینید که در یک لحظه یک تغییری از صفر به یک تبدیل بشه شب که می‌خواد صبح بشه آروم طیف رنگ آسمون در واقع رنگ می‌گیره و از تاریکی به روشنی میاد زمستون که می‌خواد بهار بشه آروم شما حضور صداهای جدید تصاویر جدید شکوفه‌ها اینا رو می‌بینین حضور متفاوت حیواناتو می‌بینید هیچ تغییری به صورت پلکانی یهویی قطع یا ایجاد نمی‌شه ولی در ذهن چطور در ذهن ما تصمیم گرفته میشه

کاوه یزدی‌فر: که من میخوام سبک زندگیم از فردا اینجوری باشه که من دیگه مثلاً شب دیر نخوابم برای ی تغییری خب یا فردا شب زود میخوابه یا نمیخوابه یعنی این طرز تفکر باید تصمیمشو بگیره سازمانم همینجوریه ما باید بین ذهن و عینیت تفاوت قائل بشیم تغییر در سازمان‌ها با با ذهنیت شروع میشه خب و اینکه ما تصمیم می‌گیریم یه کاری انجام بدم علوم رفتاری میاد در مورد سازمان و در مورد انسان می‌گه که چگونه می‌توانیم ما انتخاب‌های افراد رو براشون معماری بکنیم قبل از اینکه اونا به این آگاهی و تصمیم برسند ناچار بشوند وارد یک مسیری بشوند که در انتها عادتی و رفتاری براشون ایجاد شده ای شده ولی ما در مورد سازمانهایی داریم صحبت می‌کنیم

کاوه یزدی‌فر: که نیازه که آگاهانه برنامه تغییر براشون دیزاین بشه پس در جواب این سؤال ما به عنوان مدیران رهبران یا تسهیلگران تغییر در درجه اول نیاز داریم که ذهنیت درستی نسبت به تغییر در درون خودمون ایجاد بکنیم ممکنه بگیم خب یعنی چی این خیلی کلیه تغییر ی یک مفهوم ساده نیستش که به یه نفر بگه دیگه سیگار نکش اون دیگه سیگار نکشه شما به یه نفر بگی که این کار برات بهتره بره همونو انجام بده یا کار پر خط رو انجام نده می‌دونین چرا دیگه

ارغوان میرشکار: بله به خاطر سوگیری های انسان و اون عقلانیت انسان که محدود و غیر مطلقه یعنی عقلانیت مطلقا وجود نداره در بعضی جاها قشنگ عقلانیت از بین میره و ما مثل ی موجود بی عقل رفتار می‌کنیم و کوریم نسبت به یه سری نقاط

کاوه یزدی‌فر: دقیقا و پس ما مواجهیم با یه عقلانیت محدود یا بوند رشنی که باید بفهمیم تغییر چرا میره اون تو و گم میشه یا مسیر عقلانی شو طی نمی‌کنه بنابراین در ذهنیت درست نسبت به تغییر باید انسان رو شناخت واکنش‌های ذهنی و عینی رو نسبت به محرک‌های بیرونی خوب درک کرد من نمی‌گم مدل کرد چون مدل خیلی کمی و مطلقه اینکه ما اصلاً یه بحث اینه که آیا ما می‌توانیم تغییر رو در دران سازمان‌ها پیش‌بینی و مدل بکنیم با مدل‌های سیستم داینامیکس خیلی پیچیده‌ای که امثال آقای دکتر مشایخی در شریف در درس‌های تحلیل سیستمها درس میدن بتونیم به یه مدلی برسیم که دیگه هزاران متغیر دیده و می‌دونه که اگه ما یه این تغییر در میزان مثلاً درآمد شرکت حاصل بشه پایان شرکت این میشه

کاوه یزدی‌فر: این بحث خودش یه بحث اعتقادی و باوری و فلسفیه بعضیا معتقدن که خیلی قطعیت گرا و دیترمینانت انیم تغییر رو پیشبینی کنیم بعضیا معتقدن که نه انقدر این موضوع پیچیده است که هیچ اتومیشن مدلینگ هوش مصنوعی نمی‌تونه تمام خلقت رو در ی ابعاد حتی یه پروژه کامل و با ۱۰۰ قطعیت پیشبینی بکنه این یه برمی‌گرده اونجا ولی چیزی که مسلمه اینه که در ذهن ما به عنوان ذهنیت تغییر انسان‌ها جایگاه خاصی دارن علوم رفتاری که مربوط به انسانها هستن جایگاه خاصی داره و در نهایتش رویکرد ما ما میاد روی این د تا که رویکرد طراحی و دیزاین کردن تغییره یعنی چی یعنی گوش دادن به آدم‌ها و همدلی کردن با نیازها و دردهاشون و بعد طراحی کردن اینکه خب پله بعدی رو من اینجا برای این بذارم راحت‌تره

ارغوان میرشکار: نه اینکه یه مسیر تغییری داشته باشی تک سایز

کاوه یزدی‌فر: آره تک سایز بگی مسیر تغییر رو من دارم تو سایت برین انتخاب کنین طی کنین باید گوش بدی باید دکتر شنوایی باشی که به به به حرفا گوش بدی و دارو رو براش تجویز نکنی بلکه بسازی فرموله بکنی

ارغوان میرشکار: به یک حوصله و همدلی داریم توی این پروسه

کاوه یزدی‌فر: خیلی زیاد به خاطر وجود انسان و بسیط بودن وجود انسان و ذهن انسان

ارغوان میرشکار: درسته به انسان برمیگردیم ولی توی صحبت هاتون راجع به ذهنیت و عینیت صحبت کردیم الان میخوام ازتون بپرسم که موقعی که ما راجع به عینیت صحبت می‌کنیم زمانی اتفاق میفته که ما از یک چیزی یک تعریف شفافی داریم و می‌دونیم دقیقاً چیه و می‌خوایم بهش یک جلوه بیرونی بدیم که روش حالا کار کنیم و بهش راه حل بدیم نسبت به اون برای فناوری‌ها حالا به طور اختصاصی من می‌گم فناوری هوش مصنوعی برای اینکه بتونیم توی سازمانم بهش عینیت ببخشیم و همه تیم‌ها بفهمن و کل سازمان درک کنه که ما داریم راجع به چه کانسپتی صحبت می‌کنیم چه ابزاری ص صحبت می‌کنیم اینو چطوری می‌تونیم جلو ببریم

کاوه یزدی‌فر: ببین اگه بخوام کلی‌تر صحبت کنم هوش مصنوعی هم می‌تونه به عنوان یک ابزار توانمندساز که ما کمک می‌کنه کارهای بیشتری رو انجام بدیم تلقی بشه و اصولاً حالا در یک دیدگاهی ما می‌گیم که مسائل یه بعد انسانی دارن یه بعد فرایندی دارن یه بعد ابزاری تکنولوژیکی دارن توانمندسازی دارن بنابراین وقتی از اینا داریم صحبت می‌کنیم اینه که ما به فرآیندها فکر کردیم ما به انسانها فکر کردیم و می‌خوایم در کنارش به تکنولوژی هم فکر بکنیم باید در واقع نگاه به تکنولوژی و ابزار اینجوری باشه که هیچوقت جدا از انسان و فرایند بهش نگاه نشه این در یک اکوسیستمی از اتفاقات داره یک لایه رو تشکیل میده لایه تکنولوژیک و ارتباط داره با کاربری که داره اون استفاده می‌کنه

کاوه یزدی‌فر: و ارتباط داره با سیاست گذاری هایی که منجر شده اون بره به یه نحوی مستقر بشه پس نکته اولم اینه که تکنولوژی ها به مبع تغییر در درون سازمان باید در یک بستر طراحی شدهای به کار برده شوند مخالفش چی میشه زمانی که شما می‌بینی یه نفر میاد و می‌گه ما می‌خوایم یه م محصول هوش مصنوعی داشته باشیم خب میگی یعنی چی شما به عنوان لیدر سازمان چرا میگی من میخوام یک محصول هوش مصنوعی داشته باشم چه استراتژی رسیده به اینجا یا کاربرانتان کیان که چه استفاده‌ای یا چه بهره‌ای ببرن می‌بینی نمی‌دونه بریف که به شما میده درخواستی که به شما میده اینه که من محصول رو میخوام اینجا باید به تغییر شک بکنی

ارغوان میرشکار: دقیقاً چرا اصلاً محصول هوشه مصنوعی می‌خوای چرا دقی یعنی یکی از سؤال‌ها ما که می‌دونیم نسبت به همین هوش مصنوعی تو کشورمون هم یه سری دیدگاه‌های خوشبینانه هست یه سری دیدگاه‌های بدبینانه هست حالا بخوایم هر دو سایو نگاه کنیم مثلاً دیدگاه‌های بدبینانه به ما می‌گن که اصلاً تو کشوری که ه روز در هفته برق نداره چه نیازی به هوش مصنوعی است چرا همه این سازمانها باید هوش مصنوعی داشته باشن از یه طرفم یه سری آدم‌هایی هستن که دلشون می‌خواد ارزش آفرین کنن خلق ارزش کنن و ما می‌دونیم که هوش مصنوعی داره ارز ارزش خلق می‌کنه و محصولات جدید و متنوعی ایجاد می‌کنه و توی ایرانم ما از سایکی قبلی انقلابا عقب موندیم حالا به هر دلیلی ولی داریم سعی می‌کنیم

ارغوان میرشکار: خودمونو به این سایکل جدید برسونیم ولی این چرای و اینکه چرا می‌خوایم این اتفاق بیفته و چرا می‌خوایم از هوش مصنوعی استفاده کنیم اون چرای خیلی برای سازمان مهمه که اثربخش باشه و اون ارزشی که میخوان خلق کنه ما چه جوری باید اینو تحلیل کنیم و بسنجیم که این ارزش چجوری خلق میشه و آیا هوش مصنوعی این راه حل اصلا نیاز داره به هوش مصنوعی یا نه

کاوه یزدی‌فر: اه ببین پیرو صحبت قبلیمون گفتیم هوش مصنوعی مثر تکنولوژی دیگه‌ای جاش یه جاییه که در ارتباط با افراد و فرایندها تعریف میشه حالا اینکه ما به جا به زمونی رسیدیم که به صورت فردی و به صورت سازمانی داریم کمک می‌گیریم از ابزارها مثلاً من یه ساعت دیجیتال می‌گیرم برای اینکه احساس می‌کنم یه قسمتی از حافظه من توی موبایل یا تو این ساعته پس میشه یک ذهن بست داده شده یا به قول معروف اکستند مایند من میام از قدرت موبایلم استفاده می‌کنم برای اینکه بتونم زوم بکنم دورتر یه عکس بگیرم میشه اکستند سایت یعنی بینایی و بینش عمیق تر و و و حالتهای دیگه

کاوه یزدی‌فر: برای ضبط کردن چیزی که من نمیتونم صدا رو ضبط بکنم عینا هوش مصنوعی داره میاد اینجا که به ما یکی از همین اکستنشن رو بده منتها این اک شنه یا این در واقع قدرت اضافی کجاست احتمالاً هر کسی بهش بگین می‌گه در تحلیل خب ولی خب پشت این در تحلیل اضافی یه عالمه برنامه و فکر و شبکه و در واقع معنا نهفته است ما اگه بخوایم ببینیم که نحوه استفاده کردن ما در سازمان و در به صورت فردی از این تکنولوژی مثل هوش مصنوعی چطوریه تا زمانی که به عنوان یه فرد می‌خوایم ازش استفاده بکنیم ما برا خودمون یک برنامه زندگی داریم یه سری نقاط تمرکز زمین بازی داریم و در اون زمینهای بازی ممکنه که یک بازیکن جدید تو اون زمینه بازی به قدرت تیم من اضافه بکنه ولی این فقط یه عضو تیمه

کاوه یزدی‌فر: یا ممکنه که یک کمک کنندهی به اعضای تیم باشه مثل یه جی پی اسی که بازیکنا بستن به خودشون تکشونو دارن می‌گیرن این خیلی فرق می‌کنه کنه با این با یک سازمان یعنی شما به عنوان یه فرد میگی زمین بازی من مشاوره نوآوری زمین بازی من تولید محتواست و تو اون زمینه بازی نقش این تکنولوژی کنار مهارت‌های فردی و فرآیندهای کلیدی میاد تعریف میشه و هی خلاقانه باز تعریف میشه مثلاً شما ممکنه بیاین بگین من می‌تونم با هوش مصنوعی قسمت‌هایی که درست ثبت نشده از این گفتگو رو باز آفرینی بکنم چیزی دور از ذهنی که نیسته ما دیگه ویدیوی فیکم داریم میسازیم چه برسه به صدا حالا پس این یه چیزیه که آدم فردی بهش می‌رسه ولی به محض اینکه ما وارد سازوکار سازمانی می‌رسیم که بحث امروز ما هم هست

کاوه یزدی‌فر: ب اونجاست که باید جواب چرایی معروف شما رو خیلی عمیق‌تر به صورت اولویت دار بدیم یعنی اول بدونیم که چرا داریم از یه سری فناوری استفاده می‌کنیم بعد تو سازمان شروع بکنیم حتی اگه می‌خوایم یه مشق ای آی بنویسیم تو سازمان از بالا تعیین شده باشه که ما می‌خوایم یه مشق ای آی بنویسیم دنبال یک کار استراتژیک بلند مدت نیستیم که ۶ ماه وقت بذاریم مثلاً ی استراتژی هوش مصنوعی دربیاریم پس نکته من خلاصش اینه که ما به یک رویکرد بالا دستی نسبت به استفاده از تکنولوژی به طور خاص علوم دا وش مسوی نیاز داریم در سازمان که به آدم‌ها و فرآیندها درست نگاه کرده باشه و از درون اونها یک نقشه راه پیاده‌سازی هوش مصنوعی یا تحول مبتنی بر هوش مصنوعی رو به من مدیر تغییر داده باشه داده باشه

ارغوان میرشکار: درسته خب الان ما برای اینکه بتونیم این چرای رو بفهمیم می‌خوایم که یک درس درستی اول از خود هوش مصنوعی داشته باشیم چون می‌دونیم که هوش مصنوعی خیلی ما رو سوپرایز کرده تو این سالهای اخیر مثلاً به طور مثال ما فکر می‌کردیم که هایپ هوش مصنوعی به صورت اتمت کردن یه سری از کارها مثلاً پیش میاد و جلو میره مثلا به صورتی که کارا که نیاز به روتین و اتمت شدن بود انجام میده ولی الان با یه پدیدههای مواجه شدیم به اسم جنتی ایی که الان خودش مولد زاینده است و داره خودش فکر می‌کنه و یه سری چیزا رو باز تولید می‌کنه

ارغوان میرشکار: هنوز شاید اونقدر خلق نمی‌کنه چه چیزای رو این هم برای آدم هم برای سازمان‌ها مسلماً هم جای سورپرایز داره هم جای ترس داره تایه حدودی برای این تعریفی که ما داشتیم و الان با ی چیز شاید یه مقدار متفاوتی مواجهیم چه جوری باید باهاش برخورد کنیم و روبهرو بشیم هم تو یک سازمان هم حالا از رویکرد انسانیش به عنوان یک انسان

کاوه یزدی‌فر: ببین من این سوالو میتونم از جایگاه خودم پاسخ بدم جایگاه کسی که میره بین مهره‌های شطرنج سازمانی به مدیر عامل به مدیران و به بدنه کارشناسی سازمان نگاه می‌کنه و سعی می‌کنه که ذهن اینا رو نسبت به استفاده از هوش مصنوعی مرتب بکنه خب من تحصیل گر تغییر من طراح تغییر تمام تلاشم اینه که این افراد واقعی نگاه بکنن به حش مصنی واقعی نگاه کردن اصلا اینجوری نیستش که اونو محدودش بکنیم ما دقیقاً همین طوری که شما گفتین الان هوش مصنوعی داره وارد مرزهای جدیدی میشه جنریت ایی که تو این دو سه ساله خیلی ازش می‌شنویم دیگه از حالت مثلاً لرنینگ صرف مشین لرنینگ داره در میاد دیگه داره شروع می‌کنه

کاوه یزدی‌فر: پیدا کردن روابط زبانی و ساختن چیزایی که فکرشو نمی‌کردیم و طبعاً این مسیر درازی داره و همه منتظرن ببینن که ما می‌تونیم به اون بله به اون هوش کامل مصنوعی برسیم یا یا نه این هوش در حد نسبی میمونه توی علوم شناختی هم خیلی بحثشون اینه که ما به یک هوش مصنوعی مطلق میرسیم که قابلیت رسیدن به آگاهی رو داره یا اینکه نه اینا فقط با آگاهی یک انسان هدایت میشه به سمت حل کردن مسائل ولی علی ای حال جایگاه ماها اینطوریه که آدم‌ها رو از نگاه هیجانی و نگاه با سوگیری با ترس با اضطراب ببریم به سمت اینکه با یه روایت متفاوتی از ورود هوش مصنوعی مواجه بشن روایت‌های انسانها در سازمان‌ها باعث میشه

کاوه یزدی‌فر: که اونا فرهنگ و رفتارشون عوض بشه یه روایت می‌تونه اینجوری باشه که روایت ما به عنوان یک مهاجم یه مهاجمی ما باید تا جایی که می‌تونیم از خطراتش جاخالی بدیم و و سعی بکنیم مدیریت بکنیم همه مشکلاتی که به وجود میاره روایت دیگه اینه که ما به هوش مصنوعی به عنوان یک اسیستنت یا کو پایلت نگاه بکنیم همین واژهای که خیلی وقتا به عنوان مثلا توی محصولات جدید شما می‌بینی که می‌گه که یک ایی اسیستنت برای حوزه انرژی ا اسیستنت برای حوزه محتوا این تمام تمرکزش رو اینه که بگه که شما می‌تونین جایگاه ناوه رو هدایت رو داشته باشین و از یه اسیستنت استفاده بکنین حالت دیگه اینه که هوش مصنوعی ببریم به عنوان یک مغز تو سازمان پوزیشن بکنیم بگین این مغز سازمان تحلیل می‌کنه

کاوه یزدی‌فر: به ما می‌گه چیکار بکنیم چیکار نکنیم ما میریم انجام میدیم خب هر کدوم از این روایتها که می‌تونه ادامه داشته باشه مثل مثلا روایت فانوس دریایی می‌بینی با کو پایلت اسیستنت فرق می‌کنه فانوس دریای اینه که استفاده می‌کنم هر جا یه چیزی معلوم نبود یه نوری میندازم روش مثلا میخوام بنچمارک بکنم ببینم ساز مثلا رستوران‌ها در سایر نقاط دنیا الان مارکتینگ شون چه تغییری کرده خب سرچ می‌کنم این و اونور میگردم میبینم خیلی نتونستم خوب بهش برسم از هوش مصنوعی با چند تا پرامپت جواب قضیه رو یه جور دیگه‌ی در میارم نورو میتاب وم و بعد برمیدارم میرم دنبال کارم تحلیلش می‌کنم ادامه میدم اون بر اساس فانوس دریایی رانندگیم ادامه میدم هر چند وقت یه بارم که نیاز به نور شد نور می‌تابانند دوباره خاموش می‌کنم در حالت اینه مغز اینجوری نیست

کاوه یزدی‌فر: مغز همیشه با شماست خب پس پس کار ما اینه که روایت درست و واقعی از هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار در سازمان در واقع فراهم بکنیم در دسترس بقیه باشه و مهم‌ترین مسئله‌ای که ما در تغییر به نظر من مهم‌ترین مسئله‌ای که باهاش مواجه هستیم بحثی به اسم ارتباطات یا کامیونیکیشن اه شما به عنوان انسان در جمع باید برای منتقل کردن اون ذهنیت‌ها ساختن ذهنیت‌ها ارتباط بگیری به محض اینکه یه نفر میشه د نفر ارتباط میشه یک چالش جدی وی توانمندساز شاید حتی پس ما باید در داخل سازمان‌ها از ابزارهای ارتباطیم استفاده بکنیم که آدمها رو دور مفهوم تغییر باش مصنوعی مطلع نگه داریم از ترسشون کم بکنیم واقعی نگاه بکنن به اون مسیر تغییر این دیگه

کاوه یزدی‌فر: هنر در واقع اون طراح‌های تغییره و مدیران که جوری مسیرو بچینن که به خاطر پیچیدگی بیش از حدش نترسون اونا رو یا به خاطر گنگ بودن و کلی بودن و محدود بودنش آدما رو نترسون یه جایی اون وسط باشه و در فواصل مناسب ذی‌نفعان مون رو بتونیم چیکار کنیم مطلع و راضی نگه داریم و راضی نگه دار و ترسشون کم کنیم دقیقا چون ما می‌گیم ذی‌نفعان د تا خصوصیت دارن بعضیاشون خیلی قدرتمندند می‌تونن به راحتی زیراب داستان تغییر بزنن حالا فقطم مدیران نیستن بعضی موقع‌ها چیزم هستن ردههای خیلی پایینم دسترسیهای عجیبی دارن و همراهشون

ارغوان میرشکار: حداقل دریق کنن

کاوه یزدی‌فر: بله و برسه به یه قدرت خیلی بزرگی قسمت دوم بعد دوم مسئله ذی‌نفعان که باید مدام اونا رو مدیریت بکنیم میزان منافع درگیریه که دارن در اصطلاح پاور و اینترست اینجا اینترست بیشتر منافعه اگه خیلی قدرت دارن و خیلی منافعشون درگیره خیلی باید از نزدیک همیشه در این مسیر این ترسها و این نگرانی‌ها و این شیطنتها رو مدیریت بکنی اگه که قدرت خیلی زیادی دارن ولی منافع زیادی ندارن طرف ممکنه یک آدم در رأس سازمان باشه ولی ۹۹ زمانش کارای دیگه رو می‌کنه می‌گه بذارین بچه‌ها این کارو بکنن به من نگین خودتون پایین حلش بکنین دلگی کامل خب بهترین کار اینه که این آدمو اینفورمیشن این فورم کردن اون جلوی اضطراب می‌گیره اطلاع دادن آگاه نگه داشتن اگه آدمه قدرت زیادی نداره ولی منافع زیادی داره ممکنه خیلی بتونه مانع بشه اونجا باید شما ستیس

کاوه یزدی‌فر: فاید نگه دارین راضی نگه دارین و خب کسایی هم هستن که نه خیلی قدرت دارن نه خیلی منافعی دارن فرصت نمی‌شه خیلی بهشون رسیدگی شه آره او ارم فقط باید به قول حالا ادبیات موضوع می‌گن مانیتور بکنی پایش بکنی ببینی یه وقت نره تو دسته اول یا دوم

ارغوان میرشکار: خب پس من این نتیجه گیری رو کردم که ما برای رسیدن به عصر عصر هوش مصنوعی و اینکه بتونیم با موج هوش مصنوعی هم راستا بشیم نیاز به یه مهارت‌های جدیدی شاید داریم که این مهارتهای جدید یکیش همین مدیریت ذی‌نفعان باشه انعطاف‌پذیری شناختی باشه کامیونیکیشن باشه اینکه چجوری با آدما ارتباط بگیریم و حالا شاید بره تو دسته سافت اسکیل یه سری از سافت اسکیل که این هم توی بحث سازمان مطرحه هم تو بحث انسانی که سازمان همون انسانا در واقع می‌سازن دیگه مجموعهی از انسان‌ها و ما می‌تونیم به هوش مصنوعی هم استفاده از هوش مصنوعی هم به چشم یکی از این مهارت‌ها نگاه کنیم یعنی مهارت استفاده از هوش مصنوعی منو بیایم توی خودمون و توی سازمانم افزایش بدیم

کاوه یزدی‌فر: مهارت استفاده از هوش مصنوعی هنوز یه کمی کلیه چون تو ستون مختلف این مهارت استفاده از پرامپت نویسی می‌تونه شروع بشه آره تا اینکه قدرت عملی کردن خروجی‌های که از دل این تحلیل درومده در موضع تغییر باشه خیلی می‌تونه مهارت متنوع باشه چیزی که از این قسمتی که شما فرموله کردم به درستی به ذهن من رسید اینه که ببین ما در درون سازمانم عملاً برای همچین تغییری یه اکوسیستمی ایجاد می‌کنیم و این اکوسیستم فقط با یه عکس از یک لحظه خوب خودشو نشون نمیده ی فیلمو باید بگیریم بگیم که اینا به صورت دینامیک چه اتفاقی واسه اعضا این اکوسیستم به وجود میاد این اکوسیستم شامل چیاست شامل یک لایه استراتژیک و حکمرانی در اصطلاح گاورننس یه لایه زیرساختی از سخت افزار و نرم‌افزار زیرساخت یه لایه پلتفرمی که آماده است برای اینکه شما روش اپلیکیشن‌ها

کاوه یزدی‌فر: رو حل مسئله رو روش انجام بدین و در نهایت نرم‌‌افزار یعنی همون اون اینترفیس نقطه تماسی که رابطه کاربری که دیگه تولید شده تا شما بتونید باهاش مسئله حل بکنید ورودی بدین خروجی بگیریم در این لایه های مختلف میشن یه اکوسیستم میشن یه معماری یک اکوسیستم هوش مصنوعی یا داده یا تکنولوژی نکته زیاد اینجا هست اول اینکه بدون حکم رانیه اون بالا خیلی سسته یعنی به هر طرفی ممکنه بره چون بهش نگفته که شما تمرکزتون بزارین رو دیتاهای بازار یابی و با هدف افزایش فروش به مشتریهای قبلی خب این یه نگرش استراتژیک میده اونا میشینن طراحیش می‌کنن نکته بعدی اینجاست که ما در این اکوسیستم باید واسه آدمها همین طور که شما گفتین یه جنسی از رشد و آموزش و توانمند سزی ببینیم که جاشونو پیدا بکنن و در اونجا رشد بکنن چون هیچ چیزی ثابت نیست

کاوه یزدی‌فر: و هم یه جنسی از پلتفرم‌هایی رو ببینیم که آدمها روی اون بتونن اپلیکیشنها و محصول‌های هوش مصنوعی رو دولپ بکنن وقتی می‌گم پلتفرم دولپ مننت ذهنتون نره به سمت اینکه مثلاً یک فضای کدنویسی که تو اون کد بزنن منظور من بیشتر شبیه یک

ارغوان میرشکار: آره بستر چی بستر

کاوه یزدی‌فر: منظور من پروگرامی نوآوری برنامه‌های پلتفرم نوآوری مثال شما در یه سازمان ممکنه که از بستر یک مسابقهی در اون سازمانی شروع بکنین که تجربشو اخیرا م من داشتم که بگین که از بین افراد سازمان که مثلاً تو حوزه بانکداری تو حوزه نفت تو حوزه مثلاً تولید اف ام سی جی و غزان هر کس بت ایده داشته باشه که بتونه یک راهکار مبتنی بر هوش م بر مبنای هوش مصنوعی درست بکنه برای حل کر دن این مسئله ما بهش این جایزه رو میدیم این یه بستره دیگه بله بستر جایزه بستر نوآوری باز ممکنه همینو بیاری تو دانشگاه بیای بگی ارتباط با دانشگاه ما برای دانشجویان دکتر فلانی یا دانشجویان درس فلان دانشگاه فلان این مسئله رو مطرح می‌کنیم مثل یک ریورس پیچ یک پیچ برعکس اونا بیان و ایده هاشونو بگن به بهترینا شونم جایزه میدیم دیگه چه بستری میشه

کاوه یزدی‌فر: دید بسترهایی طولانیتر در بستر زمان مثل شتابدهی در اون سازمانی مثل بوت کمپا ببینید اینجا اونجاییه که ما می‌تونیم تغییر تغییر خوب طراحی بکنیم یعنی چرایی هوش مصنوعی دیده شده چیستی خوب درک شده حالا وارد چگونگی میشیم چگونگی که پلتفرم اینجا خیلی کلیدی میشن حالا از کجا بدونیم چه پلتفرمی انتخاب می‌کنیم برمیگرده به اون اون حکمرانی داده میاد می‌گه که ما این محدودیتها رو داریم ما این علائق داریم ما این سلایق داریم پس شما با بیرون از سازمان ما کار نکن ما دوست نداریم اصلاً دیتامون بدیم بیرون سلیقه اوناست یا می‌گه که ما علاقه داریم بچه‌های خودمون خیلی درگیر نشن لطفاً تیمای بیرونی برامون بیار بچه‌های ما خیلی کار دارن دیدین بله و اینم ی یه علاقه علاقه و یه مدلیه و اونجا شما شروع می‌کنی برنامهها بیرون سازمانی طراحی کردن توی مسابقه‌های مثلاً جاب

کاوه یزدی‌فر: فیر دانشگاه‌ها شرکت کردن و امثال هم فقط باز نکته آخری که اینجا بگم اینه که تمام این پلتفرم این بستر الان از یک صرفاً یک بستر در اون سازمانی برای تو رشد و توسعه تبدیل شده به یک ابزار برندینگ یعنی سازمان‌ها رو با این بستر هاشون دارن برند می‌کنن

ارغوان میرشکار: مثل هکاتون هایی که می‌بینیم داره برگزار میشه مثلا کات که چند وقت پیش دیجی‌کالا برگزار کرد یا استارتاپ ویکن که شاید تو همون خلق ر ارزش خودشون بعضی از استارتاپ برگزار می‌کنن همین اتفاقهایی که میفته و واقعا خیلی جذابه و می‌بینیم که چقدر تلنت توشه و میان استفاده می‌کنن و گاهی آق چه ایده‌های خوبی ازش خارج میشه

کاوه یزدی‌فر: دقیقا ولی اینو تو ذهنتون باشه که ما به عنوان باز فسیلی تیتور یا طراح تغییر اگر به مدیر سازمان بگیم بیای هکاتون برگزار کن اون بگه چرا جواب این چرا رو چی باید بگیم بگیم می‌خوای مسائلت حل بشه پیشنهاد من اینه که اینو نگیم وقتا این بستر این پلتفرم بیشتر از اینکه بلافاصله مسئله حل بکنن بیشتر فرهنگ ایجاد می‌کنن مسئله حل نمی‌شه در نهایت ولی تعداد زیادی راه حل میاد و این خیلی امیدوار کننده است حواسمون باید باشه که بسته به اینکه چه بستری انتخاب می‌کنیم یعنی مثلاً باز باز باشه خیلی برندینگ و رسانه‌ای بسته بسته باشه میشه

کاوه یزدی‌فر: روش کار کرد که بیشتر به عمق مسئله و عمق راه حل برسیم ولی برندینگ کمه پس شما هستین که تعیین می‌کنین که اون بریف اون درخواست چیه براش باید ما به اعضای درستو به عنوان بستر طراحی بکنیم ممکنه یکی بگه من امسال میخوام همه اینا رو ببرم زیل یه واحدی تو سازمانم به اسم مرکز نوآوری مثلاً خرده فروشی مجموعه ایکس خب چرا داره این کارو می‌کنه مشاورش تحصیل گره بهش گفته که بیا استفاده برندینگ از این بکن بیا برندش بکن و شما می‌تونی به برندینگ داخلیش فکر بکنید آدمای داخل سازمانم برندینگ نیاز دارن که سازمانش دوست داشته باشن و نرن و این باعث میشه

کاوه یزدی‌فر: که شما بتونین یه انتظارات معقولی رو در مدیران و رهبرانی که باهاشون کار می‌کنین ایجاد بکنین و اونا رو مایوس نکنین اگه کسی اومده گفت خب همه این ایدا رو که ما می‌دونستیم بله از ا چیزایی که میگی میگی بعد شما سر به بیابون میذارین که بابا این بچه‌هات انقدر دارن حرف می‌زنن از خود چیزی که شما تو ۲۰ سال فهمیدین اینا توی د روز فهمیدن این یه واقعاً دست آورده ولی اون دیگه این نمی‌فهمه اون دنبال راه حلیه که تا حالا ندیدش چون انتظاراتش درست به عنوان یه ذی‌نفع درست دیده نشده

ارغوان میرشکار: دقیقاً این صحبتت یه مثالی بود برای بحث قبلیمون که گفتید که باید مهارت مدیریت ذی‌نفعو داشته باشیم یعنی خودش دقیقاً یک مدیریت ذی‌نفعه که بتونیم چون اول صحبتمون م بازی اشاره‌ای کردین راجع به زمان که تغییر زمان می‌بره و باید آدما حوصله داشته باشن و اون زمانو بذارن و این پروسه ساخت یک پلتفرم و آموزش بخوایم بدیم قشنگ زمانبره و لازمه برای اینکه اون زمانو بخریم و اون انرژی رو بخریم از ذی‌نفعم بتونیم قشنگ مدیریتش کنیم و قانعش کنیم که این لازمه

کاوه یزدی‌فر: آره واقعاً یه قسمت بزرگی از مدیریت تغییر مدیریت هیجانات آدم‌هاست یعنی شما حالا باز هر دومون به روانشناسی علاقه داریم مسئله اینجاست که آدم‌ها با هیجاناتش تصمیم می‌گیرن و عکس‌العمل نشون میدن اونقدر که فکر می‌کنن عقلانی نیستن پس ما نمی‌تونیم مدیریتو تغییر کنیم بدون درک ذی‌نفع آمون همینجاست که تو دیزاین ما خیلی حرف از همدلی یا امپاتی می‌زنیم دیگه بله این درک کردن خروجی اتفاقات به عنوان یه هیجان یه درد یه نیاز

ارغوان میرشکار: یک نیاز

کاوه یزدی‌فر: آره و به جا آوردن اون شناسایی‌شده درسته دی بعضیا میان می‌گن که خب مسئله اینه ماهم حلش کردیم دیگه می‌گم نه مسئله فقط این نیست مسئله رو تو اون آدمی که مسئله رو داره هم جستجو کن اون آدمه الان سرخورده است دنبال یه مسئله کارکردی فانکشنال نیست دنبال یک راه حل اموشنال برا همینه که شما حالا بحثهای مورد علاقه منه ی تجربه که طراحی می‌کنین مثلا یه کافه درست می‌کنین بله ما خیلی وقت کارامون و جلسات مون تو کافه هاست دیگه چرا یه کافه میگیره یه کافی نمی‌گیره مگه قهوه هاشون باهم فرق می‌کنه اون تو لایه ایموشن اومده یه چیزی رو دیده که اون یکی ندیده دیگه برندش اومده یک بار هیجانی رو با خودش آورده گفته من جای خفنا خب آدمی که دوست داره بین خفنا باشه میره همون کافهای که مال آدم خفن خفنا آره اشاره نمی‌کنم به اسمش

ارغوان میرشکار: آره یه سری جاها ترند میشه بعد می‌بینی اونجا [عبارت نامفهوم در زیرنویس] چون جا آدم خفن است آره این خیلی نکته جالبیه که راجع به الان ذی‌نفع داریم حرف میزنیم ولی توی صحبتت شخصی که این جمله رو گفته یادم نیست ولی یادم ما تو درسمون میخوندیم که وقتی دارین استراتژی طراحی می‌کنین بزنین از ساختمون بیرون و این جمله استراتژی خیلی بزرگیه که اسمشو یادم نمیاد ولی خیلی جمله جذابیه و تو ذهن من هک شد وقتی که سر کلاس بهمون گفتن که از خامون بزنید بیرون و برین آدما رو بشناسین با آدما حرف بزنید و یادم یه مثالی هم که زدن این بود که کسی که میخواست یک راهحل دیزاین کنه رفت حدود ۲۰۰ ساعت نشست توی کافه و دید که آدما سر صبح با چه سرعتی میان و قهوه شونو سفارش میدن و این حالت

ارغوان میرشکار: دلیوری رو کم کم تونست به اون کافه اضافه کنه و این خیلی جذاب بود اینکه ببینی آدما رو و ساختمون بزنی بیرون پشت میزات و پشت سیستمت صرفا نمی‌تونی راه حل دیزاین کنی برای آدما

کاوه یزدی‌فر: مشابه این چیزی که میگین الان ما داریم از نزدیک تجربه می‌کنیم ال من اسم کلاینت رو نمیبرم ولی زندگی کاری ماها زندگی هیجان انگیزیه ب با این اتفاقات باید بری ببینی که از نقطهای که یک سفارش غذا رو میذارن چه اتفاقی سر اون سفارشه میفته کجاها میره دو جا کجاها تبدیل به یک فیزیکال است یا یه چیز فیزیکی میشه مثل یه فیش مثل یه در واقع فاکتور بعد پیک چیکار می‌کنه خود آشپزخونه چیکار می‌کنه کجاها داره وقفه میفته کجا نارضایتی مشتری به وجود میاد کجا خودت داری هزینه بیش از حد میدی و پشت اینا چه فرآیندها و چه حالا فرانت اند و بک اندی وجود داره و واقعا تغییر نیازمند نگاه به همین ریزی به جزئیات یک سرویسه بهخاطر همینه سرویس دیزاینر یواش یواش داره جایگاهشون مشخص میشه

کاوه یزدی‌فر: بله می‌شناسیم هر دومون خیلی از سرویس دیزاینهای درستی رو که تو ایران کار می‌کنن حرف واقعی می‌زنن و جای درستی دارن مسئله حل می‌کنن تغییر ایجاد می‌کنن تغییر ایجاد می‌کنن

ارغوان میرشکار: دقیقاً الان راجع به سرویس دیزاین اگر بخوام یک حرفی بزنیم و ربطش بدیم به دیزاین تغییر طراحی تغییر اینو چطور می‌تونیم به هم وصلش کنیم یعنی یک سرویس دیزاینر در کنار یک چنج دیزاینر چطوری در کنار هم قرار میگیرم و از دانش هم استفاده می‌کنه

کاوه یزدی‌فر: ببینی قاعده مطلق مثلا رویه استانداردی قطعاً نداره ولی اون چیزی که من دارم میبینم و تجربه می‌کنم اینه که خیلی خوبه که این یه حالتش که من خیلی طرفدارشم ممکنه حالتی دیگه هم باشه که کار می‌کنه که بسته به شخصیت این د تا آدم و هیتی که باز می‌کنن سرویس خودشونو یا نه تخصصی می‌کنن من شخصاً علاقم اینه که کسی که دنبال طراحی و تسیل گری تغییره خوب توی مسئله وارد بشه خوب معاینات شو بکنه و بعد حوزه‌ها و موضع هایی که باید درش عمیق‌تر بشه مثلاً توی حوزه فروش بی تو بی رو بهتر بکنه مثلاً توی اینکه ما یک برنامه داده محور بازاریابی داشته باشیم مارکتینگ انالیتیکس داشته باشیم یا برم توی مثلاً بهبود رضایت مشتری با بهبود سرویس پیکم اینا هر کدومش آدمای تخصصی خودشو مثل اون سرویس دیزاینر رو بیاره و این

کاوه یزدی‌فر: طراح تغییر مسائل و بریف رو بهش بده بیفی بیشتر خود اون از این از اینا بگیره و بره شروع بکنه به تمرکز روی خود سرویس و در تمام طول مدت با همدیگه جلو برن چون ابعاد ارتباطی ابعاد اطلاع رسانی و همراه کردن ذی‌نفعان ابعاد غیر سرویسی داستان اطراف اون رو با همدیگه می‌تونن خوب درک بکنن این نقش دوگانه خیلی نقش جالبی میشه حالت دیگر حالت دوم خود سرویس دیزاینر رول چنج منجر هم همیشه داره بله خیلی بزرگش بکنه و بخواد لایه‌های کلان سازمانی روم روش دقت داشته باشه که به نظر من یه ترید آفی اگه زیادی این کارو بکنی از اون کار قبلت یه کمی کم میشه یا اینکه باید ی مجموعهی باشه که اینا رو در به صورت تیمی انجام بدی ولی به نظر من جدا بودن این هویت‌ها کمک می‌کنه یه جور تقسیم کار تخصصی میشه

کاوه یزدی‌فر: حالت سوم خود اون چنج منجره یا مدیر تغییره تحصیل گر تغییره خودش بیاد و در حدود سطحی روی سرویس نظر بده و بهبودهای کویک فیکس انجام بدن نرن دنبال یه بلوپرینت مفصل از سرویس اینم حالت سوم شد درست و یه حالت آخری هم هستش از نظر من حالت می‌تونه زیاد باشه که سازمان بیاد بگه که من یه دیزاین دیپارتمنت دپارتمان دیزاین دارم یا ی کمیته دیزاین دارم یا یه فرد دارم شما به من مشورت بده ما خودمون پیاده می‌کنیم و بیاد مشاوره بگیره باز ایدآل من اونیه که این نگاه بیرونی بیاد تغییر رو شناسایی و طراحی بکنه در کنارش تغییر در مقیاس سرویس توسط طراح سرویس بیاد اتفاق طراح سرویس

ارغوان میرشکار: چرا نگاه بیرونی و بیشتر می‌پسندی ترجیح میدید

کاوه یزدی‌فر: شاید به خاطر وضع فعلیه یعنی به خاطر اینکه سازمان‌ها رو خی خیلی نیستن سازمان‌هایی که اهمیت دیزاین رو درست فهمیده باشن و براش اون زیرساخت درست و اون مهارت مورد نیازو فراهم کرده باشن

ارغوان میرشکار: از یه طرف دیگه هم الان که گفتین به این فکر افتادم که وقتی یک نگاه بیرونی متخصص رو تو این حوزه می‌پذیریم تا ی سری بایس رو نداشته باشه

کاوه یزدی‌فر: دقیقاً یعنی پذیراتر دقیقا یعنی من حاضرم حرف بشنوم و خیلی زیادن کسایی که بیزنس دارن و نمی‌تونن حرف بشنون به یه دیکتاتوری خیلی جدی رسیده می‌گه کار کرده تا حالا سازمان من داره کار می‌کنه این خیلی رایجه ها می‌گه که اگه من اشتباه می‌گفتم پس چرا سازمانم داره کار می‌کنه خب کار کردن داریم یعنی زیر چرخدنده ها آدما دارن له میشن هی نیروها میرن بعد صبر کن بذار نسل زد و نسل آلفا بیان بهت محل نذارن ا وقت بفهمی که کسی حاضر نیست با این شراط کار بکنه یک دیزاینر بیرونی که خیلی انسان محور هم دیزاین بکنه طبعاً به ذی‌نفعان داخلی و خارجی توجه می‌کنه و سرویس رو از بعد اینکه خود پیکت داره هفته‌ای دو بار زخم و زیلی میشه و تصادف می‌کنه نگاه می‌کنه به اینکه مشتری ناراضیه نگاه می‌کنه

کاوه یزدی‌فر: و به اینکه سودت هم تأمین بشه نگاه می‌کنه پس نگاه بیرونی الان بیشتر ارتباط می‌گیره فکر کنم خارج از ایرانم پادکستهای این انجمن سرویس دیزاینی که گوش میدادم شبکه سرویس سرویس نتورک می‌گفت که بهترین شرکتها تازه موفق شدن که واحد دیزاینش و در شرایطی داشته باشن که بقیه اعتماد کنن مسائلش بیارن تو اتاق هم آفرینی کو کریشن اینا مطرح بکنن تازه داره اینا جا میفته فرهنگش جا میفته و

ارغوان میرشکار: یه رول دقیقاً بین رشته‌ای دیگه یعنی یک سری مهارت‌های میکسی از یه سری مهارت‌ها لازمه تا بتونی این رلو ایفا کنی توی سازمان و با اینم که دپارتمان شو که ما تو ایران فعلاً نداریم یا یه سری از سازمانها کلاً حتی رول سرویس دیزاینر یا حتی مثلا همون چج منیجر و اینام ندارن یک فردی که می‌خواد توی سازمانش تغییر ایجاد کنه خلق ارزش کنه چطوری به عنوان یک فرد که حالا این رولو نداره ممکنه هر رول دیگهای داشته باشه تو تیم دیتا باشه تو تیم پروداکت باشه تو تیم بیزینس باشه ولی می‌خواد یه تغییری ایجاد کنه و بره زین فشو قانع کنه فکر می‌کنید این برای اینکه چون در سالهای آینده مطمئناً همه ما باید مایندست تغییر به عنوان یک مهارت داشته باشیم برای خودمون اون باید چه کار کنه و چه اتفاقی براش پیش میاد

کاوه یزدی‌فر: ببین اینجا خیلی مهمه که اینو تاکید بکنیم که ساختاری که پشتیبانی بکنه از این اتفاق خودش یه ساختار از پیشت تین شده نیست و باید دیزاین بشه من جای زیادی هستش که روی ساختارش به هر حال اومدیم یه تغییری دادیم شاید یک سال یک سال و نیمم طول کشیده تا یه ساختار کامل باز طراحیش انجام بشه چون خیلی مقاومت خیلی ورودی‌های ناقصی بوده تکمیل شده و مجبور شدیم عمیق شیم تو خیلی جاها که درد بیشتری داشته و آدم رو همراه بکنیم ذی‌نفع رو نکته مهمش اینجاست که یک جا ممکنه که یک واحد دیزاینی بخواد اضافه بکنه نیاز داشته باشه اضافه بکنه یه جای دیگه ممکنه یه کمیته بین کارکردی یا کراس فانکشنال کمیتی لازم داشته باشه جای دیگه

کاوه یزدی‌فر: ممکنه که حتی تیم‌های انسان و ای آی مختلط داشته باشه با همدیگه برای این کار طراحی کردن این خودش باز دیزاین می‌خواد در تایید همون سوال شما که ما باید به این درجه از آمادگی رسیده باشیم برای پیاده کردن این تغییرات ساختار متناسب رو شناسایی بکنیم و برای پیاده کردنش هم وقت بذاریم چون اینجوری نیستش که باز تغییر با ی چشم همز ایجاد بشه در بیرون همون داستان قبلی شما به این نتیجه میرسی که باید این تغییر بکنه بشه به اون حالا تو بیرون آیا میشه همین فردا صبح این کارو کرد یا باید اینجوری دوباره با یه منحنی اس شیپ اینو پیاده کنید دوباره همون تونستم سوالتونو جواب بدم

ارغوان میرشکار: بله متوجه شدم خیلی هم عالی از اونجا که با ما تو تمام صحبتمون آخرش میرسیم به بحث انسان و اون فضایی که انسان باید شکل بده و به خاطر این شکل دادن فضای نیاز به یک طرز ف فکری داره من دلم می‌خواد یه مقدار راجع به انعطاف‌پذیری شناختی هم صحبت کنیم چیزی که الان توی مهارت‌های آینده خیلی می‌بینیم تایتل شو که گفته میشه که باید برای آینده انعطاف‌پذیر شناختی داشته باشین راجع به این همین توضیح بهمون میدین

کاوه یزدی‌فر: حتماً ببین برای مایی که از حوزه روانشناسی و علوم شناختی داریم میریم درون سازمان خب مسئله ما خیلی از انسان و ذهنش شروع میشه دیگه بله من توی فعالیتهایی که توی مدرسه امکان شروع کردم با همکارانی که همیشه داشتم و کمکم می‌کردن مسئله رو گذاشتم همین جا یعنی اومدیم گفتیم که عامل انعطاف‌پذیری شناختی که داره به ما کمک می‌کنه در این دنیای متغیر بتونیم به سرعت خودمونو تطبیق بدیم و تبدیل بشیم به یک مجموعه تاب آور خب این انعطاف‌پذیری خیلی مفهوم گسترد ایه یکیش انطباق پذیری با تغییره یکیش اینه که با مسائل تو حل مسئله چقدر خلاقیت نشون میدی یا اینکه اصلا مفهوم لرنگ ها تو لن یعنی یاد بگیرید چطوری یاد بگیری یعنی فرا یادگیری یا فراشناخت اینا اون چیزاییه که انعطاف‌پذیری ذهنی و مغزی ما داره ایجاد می‌کنه

کاوه یزدی‌فر: بهخصوص که در ارتباط با همدیگه بین واحدهای مختلف شما طرز فکرای مختلفی رو داری و اگه این انعطاف‌پذیری نباشه با بقیه نمی‌تونی کار بکنی یا اون تضادهایی که در درون سازمان وجود داره بین مثلا علمی بودن عملی بودن درونگرا بودن بودن و کاربردی بودن کاربردی بودن درونگرا بودن برونگرا بودن اینور تضاد باید وجود داشته باشه و بعد بتونیم از این تعارض به نفع سازمان استفاده بکنیم و اینجا رول‌های مختلف میزان انعطاف شناختی که لازم دارن متفاوته برای دیزاینر که دیگه خیلی این داستان بالاست یعنی یه جنسی از هوش هیجانی و انعطاف‌پذیری که حالا شما می‌دونین دیگه اینا جزو خصوصیت‌های قشر پیشانی مغزه دیگه

کاوه یزدی‌فر: که بتونی خیلی انعطاف‌پذیر برخورد بکنه با مسائل بتونه هیجان‌ها رو هم به موقع استفاده و کنترل بکنه و به عنوان یعنی من همیشه تو صحبتم دارم می‌گم که شما واسه اینکه تو این زمین بازی تغییر بتونی برنده باشی باید آمادگی داشته باشی آمادگی از کجا میاد تو این داستان خاص انعطاف‌پذیری شناختی یکی از اصلی‌ترین هاست یه سؤال ممکنه این باشه که آیا میشه انعطاف‌پذیری رو بالا برد طبیعیه که تمام متخصصین علوم شناختی می‌گن شما برای انعطاف‌پذیر شناختی تمرین دارید بله توانبخشی داری انهانسمنت یا تقویت داری و بله میشه بالا برد بازی ما الان همینه بازی ما پیدا کردن روش آماده کردن آدم‌ها و ذهن هاشون برای تغییر برای رشد و برای تاب‌آوری

ارغوان میرشکار: تاب‌آوری و باید آدما تاب‌آوری شونو ببرن بالا و همینکه یک هارمونی از تمام چیزا توی سیستم روانشون و مغزشون ایجاد کنه

کاوه یزدی‌فر: دقیقا داشتم می‌گفتم که توی مدرسه امکان مثلاً ما این کارو سعی کردیم پیاده بکنیم یه دوره‌ای رفتیم این تاب‌آوری و این انعطاف‌پذیری شناختی رو با یه با حرف‌های مهمی مثل حرفهای دکتر مکری مثلاً با آقای دکتر آذرخش مکری یه دوره [عبارت نامفهوم در زیرنویس] طراحی کردیم با ۱۲ نفر از رهبرا صحبت کردن توی چند جلسه کاری که ما اضافه کردیم به اون صحبتها یه سری بازیا و شبیه‌سازی هایی بود که آدما درگیرش که میشدن اون ویژگی‌هایی توی رهبرا که نشون دهنده عدم انعطاف بود نشون دهنده سوگیری بود یا هر مسئله دیگه‌ بود درمیومد و اونوقت آقای دکتر مکری از اونا استفاده می‌کرد می‌گفت ببینین نتایج این آزمایش دار نشون میده مثلاً این میزان سایکوپاتی یا جامعه ستیزی در رهبرا وجود داره این میزان خودشیفتگی هست

کاوه یزدی‌فر: در رهبرا نمونش همین آزمایشی که الان کردیم یا با قرار دادنشون بین دو رایی اخلاقی نشون میداد که شما چقدر بعضی موقع‌ها ماکیا ویست هستین و هدفتون وسی وسیله رو توجیه می‌کنه بعد از اینکه این دوره برگزار شد خیلی آدما تکون خوردن و متوجه شدن که آره چقدر من به عنوان رهبر این انعطاف‌پذیری رو بیشتر میخوام این شناختم و کشمو از درون خودم بیشتر میخوام و اینگار یه دریچه‌ای به بازنگری و درون نگری ذهنی برای رهبرا باز شد ولی یه چیزی جاش کم بود من باز توی همین تجربیات عینی متوجه شدم که اگه بخواد این اتفاق انعطاف‌پذیری شناختی اتفاق بیفته شما نمی‌تونی تو لایه آگاهی صرفاً تلاش بکنی از همونجا آگاهی تغییر بدی نمی‌تونی از ذهن برسی به آگاهی فقط چون دسترسی به ذهن آدما نداریم ذهن آدما یه جاییش کاملاً تاریکه و توی سیاه چاله‌های که دستت نمی‌رسه

ارغوان میرشکار: ناخودآگاه شون قفله

کاوه یزدی‌فر: دقیقاً از کجا شروع کردیم دوره جدید طراحی کردن مبنا رو گذاشتیم بدن اه

ارغوان میرشکار: بدن آگاهی

کاوه یزدی‌فر: آره یعنی دقیقاً با حرکات یوگا تنفس مدیتیشن مراقبه حتی مثلاً انواع ماساژها یا انواع فعالیت‌های بدنی در کنارش تغذیه و در کنارش خیلی مثلاً ۱۰م شاید یک صحبتهایی که تکمیل بکنه اونو آگاهی از جنس کلامی باشه ولی بیشتر آگاهی غیر کلامی و بدنیه

ارغوان میرشکار: ی در سکوت و در بی عملی

کاوه یزدی‌فر: آره و این فکر می‌کنم دیگه از ۱۵ شهریور [عبارت نامفهوم در زیرنویس] د با این رویکرد قراره شروع بشه در مدرسه امکان

ارغوان میرشکار: چقدر جالب برای منم جالبه که این انعطاف‌پذیر شناختی که بهش اشاره کردین چقدر کلید ورود به تغییره واقعاً آره خیلی جالبه و واقعاً راجع به انتف پذیری شناختی و اینکه چجوری الان کلی سؤال برام پیش اومد که همین تمرینای بدن آگاهی ماساژ ما می‌دونیم که الان منابع انسانی دارن سعی می‌کنن بهزیستی ایجاد کنن برای کارمندا شون و یه جوری بین زند خط بین زندگی کاری و زندگی شخصی کارمندا شونو کم کنن که حس تعلق آدم به سازمان‌ها به کاری که دارن انجام میدن بیشتر باشه و اگر بدونن این اتفاقا یعنی اپن ماساژ بگیرن یا الان مثلاً خیلی جاها شاید وقت تراپی بذارم وقت دکتر سازمانی بذارم این هم اولیه از ذهنه بدن نیست

ارغوان میرشکار: از ذهنه ولی اگه میخوام از ساید ماساژ برن از ساید بدن و اینکه تایمی ماساژ داشته باشن یا همین دکتر تغذیه داشته باشن و نکات تغذیه یوگا داشته باشن خیلی جذاب و جالبه و واقعاً یه دنیای جدیدیه که با وجود ورود هوش مصنوعی ما این سایدم نباید از دست بدیم و حواسمون بهش باشه

کاوه یزدی‌فر: بله بله به قول مرحوم جان لنون می‌گفت که که ممکنه فکر کنید اینا رویاپردازی ولی من تنها کسی نیستم که الان داره از این کارا می‌کنه و واقعاً هم رهبرا هم روی خوش نشون دادن و تو گام بعدی حالا تو یه سری از سازمان‌ها هم داره این اتفاق تکرار میشه ارزش کار به همینه که بشه بوتیک نمونه دیگه فراگیر بشه و که این زمانی اتفاق میفته که مدیرا و رهبرا شایسته‌ی وجود داشته باشن که با شایستگی انتخاب شده باشن و دنبال عقلانی برخورد کرد باشن برای همه نه واسه خودشون یه قشر خاص

ارغوان میرشکار: خیلی هم عالی مرسی کاو جان مرسی از وقتی که گذاشتی من خیلی خوشحالم که توی این اپیزود تونستیم هم به هوش مصنوعی بپردازیم و هم به انسان‌ها و اینکه چجوری می‌تونن حداقل حال خودشونو بهتر کنن توی عصر هوش مصنوعی و سازمانهایی که این دغدغه رو دارن شاید بتونن از این گفتگو استفاده کنن و یه سری نکات داشته باشن که چطوری می‌تونن این تغییر هم ب خودشون هم برای همه ایجاد کنن

کاوه یزدی‌فر: دقیقاً چیزی که ممکنه آخرین اپیزود آدم بهش فکر بکنن اینه که خب من در مورد هوش مصنوعی چیزی یاد نگرفتم نکته صحبت ما از ابتدا این نبود که نه من متخصص تکنیکال هوش مصنوعی نه نیازی می‌دیدم هیچوقت که باشم چون اصل مسئله این نیستش که چجوری هوش مصنوعی با چه مکانیزمی داره مسائل حل می‌کنه اینه که ما چطوری با هوش مصنوعی داریم بله مسائل سازمانی رو شناسایی و حل می‌کنیم و اینو دست کم نگیرن آدما دنبال ابعاد فنی داستان بیش از حد نباشیم اون چیزی که مسائل انسان‌ها را حل می‌کنه شناخت انسان‌هاست و مسائلی که در ارتباط انسانها با همدیگه ایجاد میشه و نحوه چیدن مسیر تغییر

ارغوان میرشکار: و ما باید از همه ابعاد آگاهی داشته باشیم نه فقط یک بعد فنی دقیقا

کاوه یزدی‌فر: دقیقاً و اینم همون طور که گفتم یه عکس نیست یه فیلم که مدام با چابکی داره هی خودشو اصلاح می‌کنه و از تجربیات و درس آموخته‌های خودش مسیرشو بهتر می‌کنه نه یک پلن خچ ناپذیری که به محض اینکه شروعش کردین تا تهشو درست میره اصلاً اینجوری نیست

ارغوان میرشکار: مرسی کاوه جان

کاوه یزدی‌فر: قربان شما خیلی م

ارغوان میرشکار: مرسی که اومدی

کاوه یزدی‌فر: مرسی آرزوی موفقیت متشکر

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

درباره این قسمت:

گفتگوهای مشابه:

نیم‌نگاه سوم: تاملی در باب مرگ دولت در اقتصاد ایران به روایت دکتر محمدی

نیم‌نگاه دوم: دکتر بیرانوند و اضمحلال نظام آموزش عالی در ایران

نیم‌نگاه اول: ترامپ، عربستان و هوش مصنوعی

نیم‌نگاه

پراپ‌تاک ۴: پراپ‌تک چیست به روایت دکتر کیارش عباس‌زاده

پراپ‌تاک ۳: آینده اقتصاد صنعت ساختمان در گفتگوی دکتر عباس‌زاده با دکتر سنگینیان