صابر خسروی

سلام خیلی خوش اومدین به نیم‌نگاه توی نیم‌نگاه ما در هر اپیزودش خیلی سریع و صریح می‌پردازیم به یکی از مسائل روز تو حوزه فناوری و نوآوری نیم‌نگاه یکی از برنامه‌هاییه که ذیل پلتفرم فیوچر تولید پخش و انتشار پیدا می‌کنه امروزم افتخار کار میزبانی داریم از آقای دکتر محمدی و می‌خوایم راجع به یه قابی صحبت کنیم آقای دکتر قابی که به نظرم میاد این قابه هم یه ذره داره تکراری می‌شه برای ما ما داریم زیاد می‌بینیمش اون قابی که اول تو مراسم تحلیف ترامپ دیدیم یه قاب چند بیلیون دلاری کنار هم فاندرهای بزرگ در واقع فناوری تو مراسم تحلیف ترامپ بودن و قابی که دوباره تکرارشو همین چند روز پیش کمی با حسرت کمی

احتمالاً با عصبانیت کمی با یه غمی دیدیم که سم آلتمن نمی‌دونم دارا خسروشاهی لینک و تعدادی از آدم‌های خیلی سرمایه دارای خیلی بزرگ و فاندرای خیلی بزرگ در دیدار در اولین سفر آقای ترامپ در دور دوم ریاست جمهوریش به عربستان دیدیمش اصلاً این قابع چه معنایی داره تو فضای نوآوری تکنولوژی

مهدی محمدی

آره واقعیت اینه که خب به نظرم این قاب از زمان شاید ترامپ دو حالا اگر این دوره دوم ترامپو اسمشو بذاریم ترامپ دو این قاب قاب شاید مثلاً از نظر کانسپت بالاخره اقتصاد سیاسی خیلی مثلاً قاب دور از ذهنی نبوده گذشته هم یعنی این وجود داشته شاید یه کمی پشت پرده‌تر بوده یه مقداری مثلاً اینقدر دیگه بلد نبود بوده جلوی صحنه نبوده آره ترامپ دو اینو آورده روی صحنه از به نظرم از پشت صحنه و جدی دیگه کرده تو چش خود جامعه آمریکایی و جامعه جهانی یعنی و به نظرم یه بخش مهمیشم به خاطر تقابل اقتصادی بسیار اصطلاحاً عمیقیه که الان بین آمریکا و چین وجود

داره و اینجوری می‌خواد به همه دنیا اثبات بکنه که من با این غول‌های اقتصادی و بزرگ‌ترین ثروتمندای دنیا وایسادم که دوباره آمریکا رو بکنم فرست بکنم اول دنیا اون فاصله و شکافمو دوباره با چین افزایش بدم این به نظرم نکته کلیدیه‌ایه که می‌شه از این قابه درک کرد یعنی وگرنه بوده دیگه همیشه بزرگ اصلاً این درک که مسئله اقتصاد با خودش قدرت سیاسی میاره درک عمیق و طولانیه در اقتصاد اقتصادهای همه اقتصادی دنیا از جمله آمریکا و به نظرم اینجوری نیست که مثلاً ما اینجوری نیستیم نه این چون ما اینجوری نیستیم فکر می‌کنیم بقیه دنیا نیست آره وگرنه همه دنیا می‌دونن که اقتصاد برای شما قدرت سیاسی میاره برای

شما امنیت میاره برای شما در واقع حتی وجهه ملی میاره برای شما حتی جنبه‌های صدور فرهنگی میاره یعنی اول کره قدرتمند می‌شه بعد گوگوری رو می‌کنه تو چشم تو ملت دنیا بعد صنعت فیلمسازی و گیمشو رشد می‌ده برای خودش فرهنگ می‌سازه برای خودش تاریخ درست می‌کنه ما متأسفانه خب اینو درک نمیکنیم دیگه یعنی ما همیشه اقتصاد هیچوقت برا ما فرست نبوده دیگه

صابر خسروی

حالا ما وقتی این قابرم نگاه می‌کنیم به نظرم یه حسی که باز پیدا می‌کنیم می‌خوام ببینم این حسه چقدر حس ولیدیه حس معتبریه یه حسی که پیدا می‌کنیم یه دوگانهست دیگه یه دوگانه‌ایه که نه بابا این عربا که مثلاً پیشرفتی نداشتن اینا فقط پولدارن احت احتمال مثلا ترامپ رفته اونجا و اینی که مثلاً سرمایه گذاریهایی که ما میشنویم مثلاً ۲۰ میلیارد دلاری تو یه شرکت ۸۰ میلیاردی تو یه شرکت و اینا خب عددای عددای واقعا بزرگ و عجیبیه یه نگاهش اینه که نه بابا اینا که اصلاً بازیه و شوئه و اصلا این اتفاقا نیست یه ورش هم واقعاً یه تلنگریه که نکنه.

دارن اتفاقاً خیلی عجیب پیشرفت می‌کنن و می‌رن جلو و از یه نگاه کلان‌ترم باز یه تحلیلیه که اصلاً این در واقع در همون دو قطبی آمریکا چین لحاظ فناوری آمریکا می‌خواد انگار خاورمیانه رو بیاره سمت خودش راجع به این باید چه‌جوری فکر کنیم با چه عینکی نگاهش بکنیم.

مهدی محمدی

نگاه کنید داستان به نظرم داستان خاورمیانه جدید به‌طور کلی و نقشش در اقتصاد جهانی یه داستان به شدت جدیه. اولاً که این انگاره غلط که نمی‌دونم حاصل چه پروپاگانداییه. یعنی از کجا داره هی پمپاژ می‌شه که اینا نمی‌دونم گاو شیردهن یا اینا مثلاً فلانن مثلاً اقتصاد متکی به نفت از اینا یه منظورم این خاور کشوری حاشیه خلیج فارس این این انگاره غلط کاملاً با دیتا قابل رد شدنه الان هم دیتا کاملاً دیگه به ما که دروغ نمی‌تونه بگه همیشه نکته کلیدی اینه که یه مقداری فضای این شبکه‌های اجتماعی و ایناهم یه کمی زرد کرده همه چی رو دیگه هر کسی میاد این از این حرفای کوچه بازاری می‌زنه و

بالاخره یه بخشی از جامعه هم تحت تأثیر قرار می‌ده ولی واقعیت دیتا داده‌های آماری اقتصادی داره به ما نشون می‌ده که اقتصادهای بالاخره حاشیه خرج فارس به شدت دارن رشد می‌کنن ما تا سال دا اصلاً هیستوریکال که نگاه می‌کنی به داده جی دی پی ما و عربستان به‌عنوان د تا رقیب مهم تو منطقه ما از ۱۰۰ ۱۹۶۰ تا ۲۰۱ نزدیک ۵۰ سال پا به پا بودیم از نظر تولید ناخالص داخلی یعنی مثلاً تا همین سال ۲۰۱ هم ما تقریباً جی دی پیمون تولید ناخالص داخلیمون اندازه عربستانه همین جور پا به پا رفتیم یه دوره‌های ما بالاتر بودیم یه دوره عربستان یهکم بالاتر بود ولی تقریباً پا به پا بود از ۲۰۱ به

بعد شما یه دفعه یه شکاف عمیق می‌بینی یه دفعه یه جهش اقتصادی می‌بینی مگه عربستان تا قبل از اون عرب مثلاً تولید نفت نداشته، صادرات نداشته مگه ما نداشتیم؟ درسته حالا ما تو این یه دهه بالاخره تحت تأثیر تحریمم بودیم و از این حرفا حتماً اونم تأثیرگذار بوده ولی شما جهش اقتصادی این یکی دو دهه اخیر عربستانو نباید دست کم بگیرین. به شدت اینا برنامه‌ریزی کردن.

از زمان مخصوصاً به قدرت رسیدن خود بن سلمان به‌عنوان یه روحیه جدید توسعه‌گرائه. بالاخره یه درسته جنبه‌های دیکتاتور معابانه داره ولی یه دیکتاتور مصلح اگر اسمشو اسمشو بذاریم ب که به نظرم حتی اون جنبه‌های دیکتاتوریشم حتماً کمرنگ‌تر شده و باز هزیم بیشتر خواهد شد مخصوصاً با سرمایه اجتماعی که از قشر جوون عربستان داره می‌گیره این مسیر توسعه در حال رشده و با توجه چشم اندازهای خوبی هم که نوشتن اینا بزرگترین شرکتهای مشاور اقتصادی و مدیریت دنیا پشتشونن دیگه مثلاً چشم‌انداز بی‌سی عربستان که مکنزی نوشته ببینین اصلاً این نشون می‌ده که اینا دارن رشد می‌کنن جدی دارن رشد می‌کنن و الان اقتصاد عربستان بخوایم نخوایم اقتصاد یک تریلیون دلاری یک

و۱۰ تریلیون دلار اقتصاده و ما هنوز اقتصادمون خوشبینانه چون ما با آمارم یه کمی دستکاری می‌کنیم ۴۰۰ میلیارد دلار یعنی ما اقتصادمون چند یک/ سوم اقتصاد عربستانه این این که دیگه دروغ نمیگه که یه ذره با چشم‌ اندازم نگاه کنیم که باز این شکاف معلومه که بیشتر می‌شه این شکافم هی داره زیادتر می‌شه یعنی با توجه به سرمایه‌گذاریهایی که اینا دارن می‌کنن درآمد سرانه سی و اندی هزار دلاری اونا کجا درآمد سرانه ۴۰۰۰ دلاری ما کجا یعنی مثلاً ببین دیگه مثلاً نزدیک ۸ ۹ برابر هر عربستانی به‌طور متوسط ۹ برابر ما درآمد سرانه و اینا همه اینا بخش عمده‌ایش توی همین فاصله زمانی یک دهه اخیر اتفاق

اتفاق افتاده و اینا دروغ نمیگه حجم سرمایه‌گذاری شما مثلاً اینا پروژکشن سرمایه‌گذاریشون تا بی‌ سی برای حوزه مثلاً ایآی حولش ۱۴۰ میلیارد دلاره کم نیست در تراز جهانیه یعنی در تراز بزرگترین کشورای دنیا مثل ع مثل مثلاً آمریکا و چینه مثلاً فقط سال گذشته نزدیک ۲۰۳۰ میلیارد دلار هزینه سرمایه‌گذاری AIشون بوده مثلاً عربستان حالا اماراتم م همین طوره قطرم تا حدودی داره این کارو انجام می‌ده بزرگترین شرکت‌های فناوری دنیا دارن.

اینا رو می‌کنن هاب چیزشون خلاصه هاب سرمایه‌گذاریهای فناورانهشون نگاه کنید این نکته کلیدی تغییر نوع نگاه به خاورمیانه جدید از جایی که گاو شیرده‌ای بوده بالاخره آره مثلاً درآمد حاصل از نفتی وجود داره و از این حرفا بریم حالا باهاشون یه تعاملی می‌کنیم بهشون اسلحه می‌فروشیم و از این حرفا و تو اون پارادایمه جنگ و آشوب و اینا جنگ تو منطقه تعریف شده است وجود گروهک‌های مختلف و نگاه‌های متفاوت فرهنگی و مذهبی و اینا به شدت تعریف شده است حتی یه لولو سر خرمنی لازمه این وسط ولی در به نظرم نک اتفاقی که داره برای خاورمیانه می‌افته اینه نه حتی خاورمیانه در آینده‌ای نزدیک که تبشونم

تنده یعنی به سرعت داره اتفاق می‌افته وقتی که شما سفر اول ترامپ رو در دوره دوره دوم ریاست جمهوریش می‌بینیم اومده خواهرمیانه یعنی تبشون تنده یعنی می‌خوان اینجا رو بکنن مأمن سرمایه‌گذاری یا بهتر بگم هاب سرمایه‌گذاری دنیا سرمایه‌گذاری که دیگه هم مبتنی بر منابع طبیعی نیست مبتنی بر فناوریه یعنی شما می‌بینین مهم‌ترین فناوری‌های آینده داره تو عربستان تو امارات تو قطر داره توسعه پیدا می‌کنه.

سریع و سرترین قطار دنیا شهر افقی دنیا چند کیلومتری نمی‌دونم آسام من خراش‌های بزرگ دنیا ما الان بزرگترین بالاخره تکنولوژی‌های صنعت ساختمان در منطقه خاورمیانه است. یعنی ایآی در خاورمیانه انرژی‌های تجدید پذیر یکی از بزرگ‌ترین فارمهای انرژی تجدید پذیر در خاورمیانهست. بابا از ۱۰ تا سرمایه‌گذاری بزرگ دنیا با سرمایه‌گذاریهای بالای ۱۰۰ میلیارد دلاری دنیا ۶ تاش تو خاورمیانهست. مگه می‌شه که این حجم از سرمایه قرار باشه در این خاورمیانه بالاخره انجام بشه بعد امن نباشه یه نفر بتونه اینجا موشک بندازه یه تونه بتونه مثلاً نمی‌دونم فلان بکنه پس حتماً خاورمیانه در آینده این نزدیک باید جای امنی باشه برای سرمایه‌گذاری حالا تو این زنجیره ما باید هوشمند باشیم یه جایی

این زنجیره رو بگیریم کجای این زنجیره قابل بحثه ها یعنی مثلاً می‌شه در در موردش صحبت کرد که اصلاً ما مزیتمون چیه داخل این زنجیره‌ای که احتمالاً با محوریت عربستان امارات و قطر در حال شکل‌گیریه. ولی من فکر می‌کنم آره ما برخلاف این ۳ تا کشور که دارن می‌شن موتور محرک توسعه در خاورمیانه و منو به یاد الگوی غازهای مهاجر شرق آسیا می‌ندازن که یه زمانی ژاپن افتاد جلو پشت سرش کره و بقیه افتادن. من فکر می‌کنم اگر ما بفهمیم درک کنیم که احتمالاً یه الگوی شبیه شرق آسیا در حال شکل‌گیریه و اون الگو هم باز با حمایت آمریکا و غرب شکل گرفت یعنی اون

الگو هم زمانی شکل گرفت که آمریکا دنبال این بود چیکار بکنه دنبال این بود که دنیا رو جهانی بکنه زنجیره‌های تولید توضیح جهانی شکل بده در واقع بتونه سرمایه‌ها رو ببره در جاهایی که پتانسیل رشد اقتصادی دارن پتانسیل رشد بازار دارن و این از این طریق بتونه حجم تولیدو ببره بالا و منافعشو ببره همون همین توسعه زنجیره‌های جهانی در دوران جهانی شدن دهه ۱۹۷ ۸۰ به اینور باعث شد که شرق آسیا از اون مزیت استفاده کنه الگوی قازهای مهاجر یا الگوی شرق آسیا رو بسازه که همشون پشت هم توسعه پیدا کردن حالا فکر کن این اتفاق که بعد از چند دهه که اقتصاد جهانی به نظرم دچار

رکود مستمر مره و دیگه پتانسیل جهانی شدن مثل گذشته وجود نداره. یعنی کشورهای در حال توسعه با جمعیت بالا همشون یه مقداری رشد کردن. درآمدسران رفته توشون دیگه بهشت با نیروی انسانی ارزون قیمت دیگه نیستن و ترامپ اینو خوب فهمیده دست گذاشته روش. آنتی گلوبالیزیشن داره رفتار می‌کنه داره می‌گه که دیگه اون مزیت‌های گذشته جهانی شدنو نداریم و از این حرفا می‌خوایم برشون گردونیم تو آمریکا. آمریکا فرست و با این منطق جدید حالا برای خروج از رکود اقتصاد جهانی نیازمند پول سرمایهست تنها جایی از دنیا که فعلاً هنوز و چین نیست تنها جایی از دنیا که چین نیست.

یعنی تحت سیطره چین نیست و پول درش وجود داره منابع درش وجود داره هنوز خاورمیانه هست پس خاورمیانه باید بشه بهشت سرمایه‌گذاری منابع خاورمیانه بیا بیاد به کمک اقتصاد جهانی و بهویژه به کمک اقتصاد آمریکا برای ادامه سیتره اقتصادی آمریکا بر جهان در مقابل چین و اینجا به نظرم یه فرصت طلایی داره به وجود میاد برای خاورمیانه برای اولین بار غرب خاورمیانه رو به چیزی غیر از منابعش به چی یعنی منابع طبیعی صرفش به چیزی غیر از جنگ اختلافات مذهبی دامن زدن به اختلافات مذهبی داره داره نگاه می‌کنه حتی حاضره تا حدودی اسرائیلو فدا بکنه در این بازی خیلی اتفاق بزرگی به نظر میاد اولویت اسرائیل

در معنای مثلاً من مثلاً پوزیشن ایران اولویت اسرائیله در معنای تهدید امنیتی ولی اینجوری اولویت آمریکا نیست اولویت آمریکاست در معنای کل منطقه که بیاد سمت خودش دقیقاً حالا اینجا همزمان شده با داستان هوش مصنوعی و هوشمندی کشورهای عرب که سال‌ها دیگه سرمایه‌گذاری و تعاملات جهانی و بدبستون با غرب و در مهد تکنولوژی بودن بهشون فهمونده که یه پارادایمی اومده به نام هوش مصنوعی می‌تونن روش سوار بشن اون دایورسیفیکیشن یا متنوع‌سازی اقتصادشونو می‌تونن رقم بزنن وابستگی به منابع طبیعی و نفتشونو کم بکنن باز یه با داستان جدید ایجاد کرده که اینا همین بازی اوش و مسنونی رو اهرم تعامل با غرب کردن ق عرب و این بازی جدید حالا از اونور برای یه

بازی وین وینه برای آمریکا دیگه آمریکا می‌شه می‌گه باشه من میام با هم مشارکت می‌کنیم تو توسعه فناوری مثل هوش مصنوعی چه مشارکت زیرساختی چه مشارکت در سرویس‌ها تو هم بیا برای من سرمایه‌گذاری بکن این وین وین ایجاد می‌کنه منابعتو بیار تو این مسیر آینده هوش مصنوعی و آمریکا اینو نیاز داره همون‌طور که عرب نیاز دارن برای متنوع‌سازی اقتصادشون و به ز ما اگه هوشمند باشیم یه جایی از این زنجیره وارد می‌شیم یعنی یه جایی از این زنجیره جانمایی می‌کنیم خودمونو حداقل شاید نتونیم لیدر این الگوی غازهای مهاجر به قول معروف خاورمیانه باشیم ولی حداقل در ردیف دوم سوم این بازی قرار بگیریم یه جای

زنجیره ف تفاوت ما با این سه تا کشور اینه که ما اقتصاد متنوعی ما زیرساختهای صنعتی خوبی داریم ما نیروی انسانی خوبی داریم ما هم صاحب منابعیم ولی به‌خاطر فرسودگی عدم سرمایه‌گذاری فقدان رویکرد بلندمدت توسعه‌گرا در کشور فقدان اولویت اول بودن اقتصاد به این وضعیت افت ولی واقعیت داستان اینه که ما به‌خاطر تنوع اصطلاحاً قابلیت‌های صنعتیمون می‌تونیم یه جایی از این زنجیره در واقع جدید توسعه خاورمیانه قرار بگیریم و پشتیبانی بکنیم توسعه صنعتی رو در همین ۳ تا کشور و در تعامل با آمریکا و این به نظرم بزرگترین فرصتیه که در شاید تاریخ معاصر رو کرده به خاورمیانه و از جمله ما اگر بتونیم ازش استفاده کنیم

احتمالاً بتونیم بهرمند بشیم

صابر خسروی

یه جایی هم به نظر میاد یه ذره باید اون خون آریاییمون که همیشه فکر می‌کنیم ما بهترینیم و ما اولیم و اینا رو یه ذره باید بذاریم کنار و واقعاً دنبال رو این فرصته باشیم و پوزیشن خودمون گذشته نگاه کنین اصلاً اگه به این چیزا بود باید الان ایتالیا نمی‌دونم بزرگترین اقتصاد مثلاً اروپا بود یا مصر بزرگ‌ترین اقتصاد خاورمیانه

مهدی محمدی

اصلاً این حرفا رو بریزین دور تموم شد این چیزا به نظرم تاریخ مصرفشونم گذشته خلاصه اولاً که دنیای جهانی شده است دنیا مبتنی بر تعاملاته دنیا بر مبنای میزان ارزش افزوده‌ای که تو برای دنیا خلق می‌کنی به تو ارج می‌نه به‌خاطر هیستوری و تاریخ و اون چیزایی که حالا تو می‌بافی به هم خلاصه پس بازی اقتصاد بازی د تا چار تاست بازی خلق ثروته بازی افزایش تولید ناخالصه بازی نحوه به کارگیری فناوری برای خلق ثروته پتانسیل فناوری‌های جدیدی مثل هوش مصنوعی هم همین جا خودشو داره نشون می‌ده پس دقت بکنیم نکته کلیدی که وجود داره اینه که همین الان سرمایه‌گذاری زیادی عرب‌ها در لایه زیرساختی هوش مصنوعی

شروع کردن دیگه حالا آماراشم خودت داری و می‌تونی در موردشون صحبت بکنی که چه حجم سرمایه‌گذاری برای خرید جی‌پییو و حالا زیرساختهای جی‌پی یو فارم دارن می‌کنن. اگه اینا رو ما نادیده بگیریم به نظرم شکافمون به شدت با حتی کشور همسایه‌مون افزایش پیدا می‌کنه و این شکافه دیگه غیر قابل جبرانه.

یعنی واقعاً دیگه نمی‌شه جبران کرد. یه زمانی آخه موج‌های فناوری اینقدر فاصله داشتن که تو از یه کمی هم غفلت می‌کردی با یه فاصله زمانی که اصطلاحاً داشت می‌تونستی کچاپ بکنی، می‌تونستی در واقع خودتو برسونی ولی الان وقتی یه موجی کلاً ۱۰، ۱۵ سال قراره بیاد و بره و فرصت نشون بده و یه پنجره فرصتی ایجاد بکنه و تو اگه ازش بهرهمند نشی خب خودبه بهخود تمومه دیگه. یعنی تو یه موج فنابران عقب افتادی.

موج بعدی رو ما نمی‌دونیم چیه که اصلاً نمی‌دونیم واقعاً من از ۲۰۳۵ به بعد نمی‌دونم قراره چه اتفاقی تو دنیا بیفته واقعاً دنیای پسا آهوش مسونی قراره چی بشه اصلاً یا می‌ریم داخل صف و در واقع اون تیم این توسعه یافته‌هایی که هوشمندن یا احتمالاً می‌شیم یکی از کشورهای عقب‌مانده غیره هوشمنده خلاصه که از همین وضعیتی که هستیمم درآمد سرانه پایین‌تری خواهیم داشت داشت و عدم توسعه یافتگی باعث نارضایتی بیش از حد حتی ممکنه منجر به آثار فراتر از اقتصاد بر جامعه و این خاک و بوم بالاخره زرخیز ایران باشه یعنی منظورم اینه که حتی شکاف‌های اجتماعی سیاسی ممکنه منجر به تجزیه ایران بشه و

این اتفاق خوبی نیست ما جزو معدود کشورهایی در بالاخره این منطقه هستیم که هیستوری غنی نیروی انسانی ی خوب منابع متنوع طبیعی حتی جغرافیامون نسبتاً خوبه واقعاً باید حیفه باید استفاده کنیم دیگه آره

صابر خسروی

حالا یه باری مفصل به نظرم راجع به اینکه اصلا اگر ما بخوایم سمت هوش مصنوعی بریم از کجای زنجیره شروع بکنیم می‌شه مفصل حرف زد اما خیلی کوتاه الان که داریم می‌بینیم چون باز بالاخره این تبم هست مثلاً الان من قراردادی که می‌دم اگر عددشو درست یادم باشه چیزی چیزی چیزی حول حوش ۲۰ میلیارد دلار فقط دارن جی پی یو میخرن تو اون پروژه هیومینشون که زیر مجموعه فاند دولتی خود عربستان و اینها تو ایران خیلی زمزمه‌ها اینجوری هست که مثلاً ما باید بریم الان زیرساخت بسازیم ما بریم ال ام توسعه بدیم.

ما بریم اما به نظر میاد مثلاً فرصت‌های خیلی خوبی تو کاربرد پذیر کردن هوش مصنوعی تو ایران وجود داره ما شاید اگر رو زیرساخت بریم خیلی یعنی نه اینکه نریم ولی اگر اولویتو بذاریم رو اون واقعاً شاید نتونیم برسیم تو این حوزه اگر در معنای سیاست‌گذاری بخوایم روی هوش مصنوعی تمرکز بکنیم باید کجای این زنجیره رو بگیریم هیهم خبر می‌شنویم نمی‌دونم سکوی هوش مصنوعی ما نمی‌دونم رفتیم وارد باشگاه هوش مصنوعی در جهان شدیم اینا ولی آدم ردشو که می‌گیره به نظر میاد یه سیاست کلی وجود نداره که حداقل سیاست فکر شده مدونی که آدم بدونه خب مسیر کدوم سمتی داره می‌ره.

بخوایم بریم باید کجای زنجیره رو از یعنی از شروعون باید کجای این زنجیره باشه؟

مهدی محمدی

حالا به نظرم اینو بذار یه برنامه دیگه مفصل‌تر می‌گم ولی کلیت نظر خودمو می‌گم در رابطه با این موضوعی که شما داری میگی بعد جزئیاتشو تو یه برنامه دیگه توضیح خواهم داد ولی این داستان هوش مصنوعی به نظرم فعلاً در شرایط اقتصادی ایران با حجم منابع در دسترس ما اصلاً رقابت در لایه زیرساخت نه با کشورای پیشرو که حتی با همین کشورهای حاشیهٔ خلیج و فارس هم یا حتی کشورایی مثل ترکیه هم برای ما امکان‌پذیر نیست. پس این لایه زیر ساخت از نظر لایه زیر ساخت. شاید یه سری جی پیو و اینا بخریم و نصب کنیم یه کمین نیازهای اولیه کسب و کارامونو برطرف کنیم. ولی در

نهایت به نظرم یه راه بیشتر نداره و اونم اینه که ما بپیوندیم به یه سری کنسرسیومهای بین‌المللی که این جور زیرساختاررو فراهم می‌کنن و اینم نیازمند تعامل جهانیه. نیازمند ورود به زنجیره‌های جهانیه. شاید نباشه با همین کشوری حاشی خروشاز کنسورسیوم تو ل زیر ساخت درست بکنیم ما یه منابعی بذاریم ولی یه گوشه‌ای بازی باشیم اونا منابع بیشتر دارن و از اون ظرفیتها استفاده بکنیم این به نظرم احتمال قضیه بیشتر جواب می‌ده ما که الان داریم من شنیدم داخل این جریان مذاکرات هسته‌ای ما پیشنهادی کنسرسیوم دادیم تو لایه مثلاً غنی‌سازی با کشوری عربی اشکال نداره ما که تو غنی‌سازی داریم تجهیز میاریم اونا بیان تو کنسرسومون اونا تجیز توش مصنوعی بیارن

ما می‌ریم تو کنسرسوم شد همینو بکنیم مبنای یه بدهبستونی با کشوری عربی به نظرم اینه امکان پذیرتره اتفاقاً ما تو لایه‌های بالاتر که نزدیک می‌شه به بازار پتانسیل بهتری داریم هم جمعیت بزرگ داریم در نیروی انسانی خوب داریم دولپر خوب داریم تو لایه سرویس می‌تونیم وارد بشیم تو لایه پلتفرم می‌تونیم وارد بشیم اونجاها به نظرم پتانسیل ما به مراتب بیشتره ولی با این عدد رقمیی که من الان می‌بینم مثلاً به قول شما فقط همین امسال ۲۰۲ یعنی سال قبل ۲۰۲۴ ۲۰ میلیارد دلار هزینه زیرساخت هوش مسونی داخل عربستان بوده ۱۵ میلیارد دلار تو امارات بوده تو قطر ۵ میلیارد دلار بوده اصلاً این عددا به مخیله ما هم

نمی‌گنجه حتی بحرین و عمان و کویت و ایناهم جمع می‌زنی نزدیک ۷ ه میلیارد دلار توی همین حوزه‌ها سرمایه‌گذاری کردن یا مثلاً اینا پروژکشنایی که کردن خیلی جالبه مثلاً شما عربستان گفته من می‌خوام تا بی‌ سی ۱۲ از اقتصادم اقتصاد ناشی از هوش مصنوعی باشه خیلی عددی حیرت عدده ۱۲ یعنی اگه به قیمت امروز تولید ناخالص داخلی عربستان نگاه بکنی یعنی می‌شه ۱۲۰ میلیارد دلار کم نیست که اصلاً به نظرم تو این اعداد فعلاً حداقل با این نرخ رشد اقتصادی ما با حجم این حجم از سرمایه‌گذاری خارجی در کشور ما با این حجم از اینتگریشن در اقتصاد جهانی با هیچ این حجم از درآمد سرانه اصلاً امکان‌پذیر نیست پس تو

این بازی اصلاً وارد یعنی اصلاً نه خیلی نپردازیم بهش یعنی حداقل اولویت به نظرم هوش مصنوعی در ایران اون نیست اولویت هوش مسونی در ایران کشف خلق و حمایت از بازارهای هوش مصنوعیه و سرویس‌هایی که می‌شه در این بازارها ارائه کرد چه به‌صورت لوکال چه به‌صورت بین‌المللی

صابر خسروی

خیلی ممنون کوتاه گپ زدیم از یه قابی شروع کردیم ولی بحثمون یه ذره بزرگتر شد راجع به اون مسئله در واقع به نظرم اصلاً مثلاً سیاست‌گذاری هوش مصنوعی در ایران یه گفت‌وگوی مفصل می‌تونیم انجام بدیم.

گوینده نامشخص

چند نفر دیگه دعوت کن چند نفر دیگه هم اد بشم به این گفتگو ممنون از شما

صابر خسروی

ممنون از شما که با ما همراه بودین توی نیم‌نگاه